زيرا كه هر چه بشود نزد أو سهل باشد وبآن راضى شود پس فارغ باشد از اندوه وغم آنها . 8455 من استعان بالنّعمة على المعصية فهو الكفور . هر كه يارى بجويد بنعمت بر معصيت پس أو بسيار كفران كننده است ، مراد به « يارى جستن بنعمت بر معصيت » اينست كه آنرا صرف كند در معصيتي ، و « بودن أو بسيار كفران كننده » ظاهرست چه حقّ نعمت اينست كه شكر آن بشود وباعث زيادتى أطاعت وفرمانبردارى گردد پس هرگاه آن نشود كفران باشد وخلاف آن بعمل آيد وآن نهايت كفران باشد . 8456 من تسخّط بالمقدور حلّ به المحذور . هر كه ناراضى باشد به آن چه تقدير شده از براي أو فرود آيد باو آنچه حذر كرده شود ، يعنى بلائي كه مردم از آن حذر كنند . 8457 من حسن ظنّه فاز بالجنّة . هر كه نيكو باشد گمان أو فيروزى يابد ببهشت ، مراد نيكوئى گمان بحقّ تعالى است وكمال اميدوارى از أو ، چنانكه مكرّر مذكور شد . 8458 من زاد شبعه « 1 » كظّته البطنة . هر كه زياد كند سيرى خود را بتعب واندوه اندازد أو را امتلاء ، ومراد به « زيادكردن سيرى » اينست كه باندك سيرى اكتفا نكند وزياد كند بر آن تا خوب سير شود .

--> ( 1 ) در منتهى الإرب گفته : « شبع بالفتح وكعنب سيرى ضدّ گرسنگى وسيرشدن والفعل من سمع ، يقال : شبع خبزا ولحما وكذا من خبز ولحم يعنى سير شد از نان وگوشت » ودر أقرب الموارد گفته : « شبع الرجل طعاما ومن الطعام ( كعلم ) شبعا وشبعا تملّأ وانتهى منه ، وهو ضدّ جاع ، تقول : شبعت من هذا الامر ورويت إذا كرهته ، وهذا واد قد شبعت غنمه اى خصيب » .